Γιορτάζουμε τα 10 χρόνια σειρών του Netflix με το "Lilyhammer"

Όταν σκέφτεστε την πρώτη πρωτότυπη σειρά του Netflix, τι σας έρχεται στο μυαλό; Ο Λευκός Οίκος; Οι φυλακές του Λίτσφιλντ... Όχι, δεν είναι αυτά. Στην πραγματικότητα, η πρώτη μας πρωτότυπη σειρά ήταν το Lilyhammer και σήμερα, 6 Φεβρουαρίου, είναι η 10η επέτειος της ιστορικής του πρεμιέρας στο Netflix. 

Μια σημαντική στιγμή στην ιστορία του Netflix που ξεκίνησε σε ένα στούντιο ηχογράφησης κάπου στη Βόρεια Θάλασσα. Όλα ξεκίνησαν από το Μπέργκεν, όπου οι Νορβηγοί δημιουργοί Αϊλίφ Σκοντβίν και Ανν Μπιόρνσταντ προσέγγισαν τον Στίβι Βαν Ζαντ σχετικά με μια σειρά που είχαν γράψει για εκείνον, με φόντο μια μικρή νορβηγική πόλη που λεγόταν Λιλχάμερ. Λίγους μήνες μετά, έχοντας μάθει ότι το Netflix αναζητούσε πρωτότυπο περιεχόμενο, έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον ίδιο τον Στίβι, ο οποίος ήθελε να μας στείλει τη σειρά. Ζήτησα να διαβάσουμε το σενάριο και ο Στίβι απόρησε λέγοντας "Το σενάριο; Θα σου στείλω ολόκληρη τη σεζόν". Την παρακολουθήσαμε και τη λατρέψαμε. Θεώρησα ότι επρόκειτο για ένα κλασικό σενάριο όπου ο ήρωας ένιωθε έξω απ' το στοιχείο του. Ο Στίβι υποδυόταν έναν ρόλο που λάτρεψε το κοινό, ενώ η αλληλεπίδραση ανάμεσα στον άγριο εκτελεστή Φρανκ Ταλιάνο και την καλοσυνάτη κοινότητα γύρω του στοιχειοθετούσαν την τέλεια κωμωδία. Επρόκειτο για έναν χαρακτήρα τόσο οικείο σε μια κουλτούρα που μόνο ένα μικρό μέρος του κοινού είχε δει. Δεν ήμουν σίγουρος για το τι θα ακολουθούσε εκείνο το πρώτο τηλεφώνημα με τον Στίβι. Ήμουν (και είμαι) μεγάλος φαν της μουσικής του και τον λάτρεψα στο The Sopranos, οπότε χάρηκα που του μίλησα για λίγα λεπτά. 

Στο νέο του βιβλίο με τίτλο Unrequited Infatuations, ο Στίβι έγραψε ότι το τηλεφώνημα εκείνο οδήγησε στο καλύτερο επαγγελματικό μίτινγκ της ζωής του, αναφερόμενος στη συνάντησή μας. Θυμάμαι ότι ο Στίβι ήταν πολύ καλύτερος ηθοποιός και μουσικός απ' ό,τι πωλητής. Περιέγραφε με ταπεινότητα τη σειρά ως κάτι "διαφορετικό, παράξενο,  ιδιόμορφο, μερικές φορές είναι στα Αγγλικά και άλλες έχει υπότιτλους...". Σχεδόν σαν να προσπαθούσε να με μεταπείσει. Εκείνο που δεν γνώριζε είναι ότι είχαμε ήδη παρακολουθήσει τα επεισόδια και είχαμε λατρέψει τη σειρά. Συμφωνήσαμε να την αγοράσουμε και κλείσαμε τη δεύτερη σεζόν, χωρίς να γνωρίζουμε ότι οι περισσότερες νορβηγικές τηλεοπτικές σειρές είχαν μία σεζόν και αν όχι, συνήθως περνούσαν μεγάλα διαστήματα μεταξύ των σεζόν. Έτσι, κάναμε μια συμφωνία.  

Η συνάντηση ήταν υπέροχη και ο Στίβι λάτρεψε όλες τις ιδέες μας, εκτός από μία: Όταν του είπα ότι δεν θα προβάλλαμε ένα επεισόδιο την εβδομάδα, αλλά ολόκληρη τη σεζόν ταυτόχρονα. Αυτό τον ξάφνιασε."Δουλεύεις και υποφέρεις, και θα μπορεί κανείς να παρακολουθήσει τη δουλειά που εσύ έκανες έναν ολόκληρο χρόνο σε μία νύχτα; Παράξενο μου ακούγεται", είπε. "Δεν είναι παράξενο", απάντησα. "Το ίδιο γίνεται και με τα μουσικά άλμπουμ". Γέλασε και συμφώνησε.  

Αφού έκανε πρώτα πρεμιέρα στο νορβηγικό κανάλι TV NRK στις 25 Ιανουαρίου 2012, παρουσιάσαμε το Lilyhammer στο Netflix στις 6 Φεβρουαρίου 2012, προσφέροντας και τα οκτώ επεισόδια στα μέλη μας στις ΗΠΑ, τον Καναδά και τη Λατινική Αμερική (ακολούθησε το ΗΒ, η Ιρλανδία και οι νορδικές χώρες μέσα στην ίδια χρονιά). Ήταν η πρώτη φορά που μεταδώσαμε μέσω streaming μια σειρά σε πολλές χώρες και γλώσσες. Και όλα πήγαν καλά.

Κοιτάζοντας στο παρελθόν, το Lilyhammer ήταν ίσως μια ανορθόδοξη επιλογή για την πρώτη μας σειρά. Αλλά πήγαν όλα καλά, επειδή επρόκειτο για μια ιστορία με έντονα τοπικά στοιχεία που μπορέσαμε να τη μοιραστούμε με τον κόσμο. Τα αστεία και οι αναφορές είχαν αποτέλεσμα σε τοπικό επίπεδο και τα πιο "παγκόσμια" θέματα των σειρών ταξίδευαν άψογα στον κόσμο. 

Από τότε, είδαμε πολλές όμορφες ντόπιες ιστορίες να "μιλούν" με το κοινό άλλων χωρών που είχαν διαφορετική κουλτούρα: σειρές και ταινίες με πολύ διαφορετικό φόντο και σε οποιαδήποτε γλώσσα. Το Lilyhammer ήταν ο πρόγονος πολλών υπέροχων σειρών που ακολούθησαν, όπως η Σκοτεινή Επιθυμία και το Ποιος Σκότωσε τη Σάρα; από το Μεξικό, η Τέλεια Ληστεία από την Ισπανία, η Βροχή και ο Καστανάνθρωπος από τη Δανία, το Σκοτάδι και οι Βάρβαροι από τη Γερμανία, το Λουπέν από τη Γαλλία, τα Ιερά Παιχνίδια από την Ινδία, και, φυσικά, πρόσφατα, το Παιχνίδι του Καλαμαριού από την Κορέα, η μεγαλύτερη σειρά που προβάλαμε ποτέ. Αλλά η πρώτη θα είναι πάντα το Lilyhammer.

Σας ευχαριστούμε, Lilyhammer και Στίβι Βαν Ζαντ , που ξεκινήσατε μαζί μας αυτήν την υπέροχη διαδρομή των δέκα χρόνων. Πάντα είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς τι θα ακολουθήσει τα επόμενα δέκα χρόνια, αλλά ένα είναι σίγουρο: θα έχουμε πολλές ακόμα απίθανες ιστορίες από οπουδήποτε που θα αγαπηθούν παντού.